CU en CDA Bunschoten presenteren de worst van de bühnemotie.

Aan het eind van de avond van de eerste helft van een raadsvergadering die we maandag voortzetten werd nog even 40.000 euro door de CU en het CDA gereserveerd.
Althans reserveren? Het was meer een motie voor de bühne want de tekst was zo geschreven dat het lijkt dat er een worst wordt voorgehouden die niet te pakken is.

Verstandig? Nee, niet echt want er is financieel niets zeker, en een motie van die orde van grote lijkt men niet te kunnen opbrengen. Ja dat kan wel maar dan zal er iets anders moeten lijden voor deze "voor de bühne" motie zonder onderbouwing.

Het werd wel gereserveerd voor een goed doel (drankmisbruik jeugd) maar gezien de bezuinigingen is het niet verstandig om dit soort budgetten te oormerken. Want of je lijdt straks gezichtverlies of je doet ergens een andere zaak tekort.
Dit laatste zal het geval zijn, want gezichtverlies is misschien wel oprecht maar het doet pijn.

Raar is ook dat men niet gewoon even wacht tot de kadernota. daar wordt aangegeven binnen welke kaders het college mag manoeuvreren en hoe dus de financiën worden verdeeld. Ook weet men dan wat er mogelijk zal zijn, en hoeveel exact er nog bezuinigd moet worden. Want op dit moment is er overleg in het Catshuis, en ik ben bang dat er nog wel wat wordt gesneden in de overheidsfinanciën. En iets wat je niet hebt kan je ook niet uitgeven.

Of zouden ze bang zijn dat het stokpaardje straks over de omheining springt.
Het wordt nog zweten voor ze om een dekking te vinden, maar zij zijn nu aan zet.
Ze lopen nu wel een beetje voor de muziek uit, maar misschien komen ze toch tot de ontdekking dat realiteitszin ook een grote rol speelt. Ik vraag me wel af of ze thuis ook zo omgaan met het huishoudboekje, en of ze ook zo makkelijk zijn met het uitgeven van hun eigen zuurverdiende geld.

En het belangrijkste zou moeten zijn dat ze de basis in de gaten houden waar het jeugdbeleidsplan op rust en waar ze vijf minuten eerder voor stemde. En dat is het gezin, en de verantwoordelijkheid van de ouders. Drankgebruik door jongeren moet in eerste instantie worden tegengegaan door de ouders.

Sociaal gezien lijkt het correct, maar wat moet er straks onder lijden? Is het wel zo sociaal?
Deze motie richt zich alleen op drankmisbruik door jongeren en dit is net hetgeen waar de ouders redelijk zicht op hebben en het soms toelaten.
Drugsgebruik daarentegen gebeurd veel heimelijker, en daardoor vaker uit het zicht van de ouders die er pas achter komen als het kind al verslaafd is.

Ouders kunnen al veel doen tegen o.a. het zogenaamde thuis indrinken. Het vreemde en tegenstrijdige argument waarom dit gebeurd is, omdat het zo duur is in de disco. En ouders kunnen hun best doen hun kind niet uit het oog te verliezen. Daarmee denk ik aan de hangjongeren waarvan de ouders niet weten waar ze uithangen. Dit zijn vaak allemaal zaken die te maken hebben met gemakzucht en te weinig aandacht voor het kind.
Daarop moet maatschappelijk worden geanticipeerd!!!

En dan kan je allemaal maatschappelijke praatgroepen organiseren, en folders uitgeven, of jeugdwerkers en het maatschappelijk werk er op afsturen. Maar als die basis vanuit het gezin niet goed is, kun je het geld beter in het water gooien, want dan zal het resultaat nihil zijn. Dus eerst de ouders, en als het dit niet lukt omdat het kind ontspoort door allerlei redenen, dan moet er hulp zijn.En reageert het gezin goed dan ben je er op tijd bij en kan het kwaad in de kiem worden gesmoord.

Ik hoop dan wel als het toch wordt uitgegeven, dat een deel van die 40.000 euro naar de Moedige Moeders gaat, en niet naar allemaal van die linkse hobbyisten die niet eens kunnen laten zien wat het resultaat is. Dit maken we al teveel mee. Dus het 'actie geldweg proces' met de 'huh resultaat?' evaluatie, moeten we voorkomen.

Dat hebben we laatst nog meegemaakt tijdens een presentatie. Deze presentatie kwam er op neer waar het geld was heen gegaan, maar op de vraag 'kunt u meten wat het resultaat is geweest' zaten ze te kijken of ze water zagen branden. En het antwoord kwam er op neer dat dit niet het geval was.

Willen ze er toch een goed doel mee bereiken, denk dan ook aan het drugsgebruik, en zou het geld er überhaupt zijn, want dat is natuurlijk de vraag, geef dan een deel aan de Moedige Moeders. Dit zijn vrijwilligers die ouders van een ontspoord kind ondersteunen in raad en in daad, en ze zijn vaak ook ervaringsdeskundige en hebben daardoor meer expertise in huis dan de opgeleide die de ervaringsdeskundigheid mist. Ze zijn er voor probleem gevallen waar alles al is misgelopen. Achteraf en het kwaad is al geschied ja, maar daar heb ik dan vrede mee. Soms doen ouders hun best, en in incidentele gevallen blijkt de opvoeding jammer genoeg en met alle inzet niet te lukken.

Maar primair moet de eerste lijn in de opvoeding worden gekoesterd en incidenteel maatschappelijk worden ondersteund, dit moet het uitgangspunt zijn. Het kind moet door ouders en secundaire opvoeders zoals leraren, worden begeleid tot zijn volwassenheid. Daarna kan het kind met de normen en waarden die hij/zij heeft meegekregen, zelf een toekomst op bouwen en zelf denken hoe zijn/haar toekomst wordt ingevuld.

En dan vindt de VVD, als het niet incidenteel niet lukt, dan hoort er hulp en opvang te zijn om het kind weer in het gareel te krijgen.
De boodschap zal duidelijk zijn, eerst nadenken en je richten op de opvoeding en incidenten voorkomen wat in eerste instantie de verantwoordelijkheid van de ouders is. En als het kwaad is geschiet, dan kunnen we maatschappelijk zorgen dat er hulp en ondersteuning is.
En of daar 40.000 euro voor nodig is betwijfel ik.


Verder zou de VVD willen dat acties tegen drugs en drank meer worden uitgevoerd door justitie, daar waar het hoort, en niet bij allerlei mistige instanties die als paddenstoelen uit de grond schieten. Gewoon beginnen bij de verkoper en producent van dit spul die onze jeugd vergiftigd om eigen gewin. Wij willen aanwijsbare resultaten als we belastingcenten inzetten, en geen werkverschaffingsprojecten die tot niets dreigen te leiden. We kunnen uiteindelijk ons geld maar één keer uitgeven. Wordt vervolgt.