Er werd o.a. gesproken is er over de gang van zaken rond de Euro crisis.
Obama had de oplossing op zijn Amerikaans, "draai die geldkraan open, en laat de geldpers maar draaien voor de arme zuidelijke en oostelijke staten in Europa".
Dat doen wij hier in Amerika ook, alleen niet voor een ander, maar voor ons zelf. Maar dat is maar een detail. En wat de schulden betreft, merken we steeds vaker dat iedereen toch de tel kwijt raakt. Dus wat let ons? Zal hij hebben gedacht.
Maar onze Mark, trapt daar niet in.
Die wil graag iets langer zitten dan de vier jaar die Obama zal zitten.
En waarschijnlijk denkt hij, laat die landen hun goud maar als onderpand of te koop aanbieden.
Voor wat, hoort wat, want we zijn uiteindelijk geen filantropen? We zouden wel gek zijn, Italië is een groot goud bezitter en de rest heeft ook nog wel wat van dat metaal wat toen moest wijken voor de papieren Euro.
Hoe zou de gemiddelde Nederlander over dit alles denken?
Wat ik hoor is het volgende, en ik geef ze nog gelijk ook.
De "gezonde" landen hoeven toch niet de dupe te worden van de landen die maar wat hebben aangemodderd. Onze pensioenleeftijd gaat omhoog en die Grieken roepen verontwaardigd dat ze nog wel minder willen gaan werken.
Oost Europeanen rijden af en aan, komen arbeidsplaatsen inpikken, zuipen wat in hun vrije tijd, en rijden in de weekenden met aanhangwagens handel uit de kringloopwinkels naar hun habitat om ook het thuisfront mee te laten profiteren van het verdiende geld. Voor onze eigen bevolking hebben we geen werk, we betalen ons scheel aan sociale lasten omdat we geen werk kunnen vinden voor onze eigen werkelozen. Kortom we betalen dubbel. We trekken ze daar voor veel geld uit de slijk en als ze er uit zijn geven ze ons een duwtje.
Ja, als je die geluiden opvangt moet je als politici ook eens na gaan denken. Het is wel fijn dat je zelf met je dikke reet in het pluis zit, maar de kiezer heeft het uiteindelijk wel voor het zeggen.
En leg je de oren niet te luister bij de kiezer, dan kan dit wel eens zijn uitwerking hebben op de volgende uitslag.
Ik stoor me ook tamelijk veel aan de domheid om een regeerakkoord niet jaarlijks te evalueren.
De wereld draait door, en bepaald beleid, vaak met het opdruk stokpaardje, wordt te vaak als belangrijk gezien. Dit zonder rekening te houden met de tijd en de zorg die de tijd nodig heeft.
Even terug naar Obama.
De Amerikanen kregen de mooiste beloftes in de schoot geworpen.
De immense Amerikaanse staatsschuld zou worden gereduceerd en het zou de Amerikanen goed gaan. Ook de gezondheidszorg zou betaalbaar worden enz. De mooiste verkiezingsbeloftes vlogen van staat naar staat, en Obama spon er garen bij. Maar wat is er van terecht gekomen?
We zijn een paar jaar verder, en zien dat ook deze man het in een relatief korte tijd van vier jaar niet zal redden. Hij heeft last van de haast die moet worden gemaakt om in een regeerperiode zoveel mogelijk te doen, en natuurlijk op de eerste plaats de obstructie, veroorzaakt door zijn politieke tegenstanders die op dit moment helemaal niet willen. Nee, ze verheffen partijpolitiek boven het algemeen belang. De vraag is dus, of zo'n relatief korte periode goed is?
Ik denk het niet. Ik zou willen dat een regering langer zou zitten dan die vier jaar.
In de praktijk komt het er op neer dat men ongeveer twee jaar bezig is om oud beleid tot uitvoering te brengen. Daarna kan er pas vorm worden gegeven aan het beleid, wat is overeengekomen door partijen in het coalitieakkoord.
Je kunt het vergelijken met het bouwen aan een gebouw.
Halverwege de bouw gooi je een deel van de tekeningen en de bestekken weg en laat je het door een ander naar eigen inzicht afbouwen. Of, en wat meer voorkomt door de politiek, je laat het afbreken en het verhaal begint weer van voor of aan. Want ja, het is hun keus toch niet geweest?
Nee, die vier jaar is een gegeven wat voorkomt uit een tijd dat er alleen maar paard en wagens rondreden in Nederland. Met de complexiteit van het hedendaagse wordt totaal geen rekening gehouden.
Het zou beter zijn deze periode te verlengen naar 6 of 8 jaar. Het zou de continuïteit alleen maar ten goede komen. En ook oppositie partijen met een greintje gevoel voor dit land, zouden meer mee moeten werken i.p.v. die 4 jaar tegenwerken.
Het zou ook beter zijn voor de compromissen die gesloten kunnen worden en voor de eenheid in een parlement. Uiteindelijk zitten we daar maar voor één doel, en dat is Nederland.
En zouden we een regering hebben die er een rommeltje van maakt, dan vallen ze tussentijds wel door de mand. Misschien eens iets om over na te denken.